Epilepsie bij honden
Hèt naslagwerk voor de eigenaar van een hond met epilepsie!

Home

Woordenboek

Nieuws

Viavet

Uw Dierenarts

Canine Epilepsy Resources

Behandeling

 


Wat is epilepsie?

Soorten epilepsie

Soorten aanvallen

Diagnose en onderzoeken

Aanvullend onderzoek

Behandeling

Valium protocol

Alternatieve behandeling

Voeding bij epilepsie

Wat te doen als...

Veel gestelde vragen

Belangrijk!

Contact

Gastenboek

Forum


Omdat secundaire epilepsie een veelvoud aan oorzaken en behandelingen kent, beperken we ons op deze pagina enkel tot de behandeling van primaire epilepsie.

Zodra de vermoedelijke diagnose van primaire epilepsie is gesteld en uw hond vaker dan eens per 6 weken een aanval heeft, wordt er een behandeling met medicijnen ingesteld. Vaak zal dit fenobarbital zijn. Al naar gelang het gewicht van uw hond zal er een dosering worden berekend. Deze dosering is naast het gewicht geheel afhankelijk van hoe uw hond op deze medicijnen reageert. Sommige honden hebben meer of minder van de medicijnen nodig dan een andere hond met hetzelfde gewicht. Het is dus ook belangrijk dat u in de begin periode een goed contact houdt met uw dierenarts en hem of haar eventuele bijwerkingen meldt. Naar aanleiding daarvan kan de dosis voor uw hond worden bijgesteld totdat de juiste dosering is gevonden.
Soms gebeurd het dat een hond niet goed op fenobarbital reageert: hij wordt hyperactief, is helemaal niet zichzelf en de aanvallen komen heviger terug. Het is dan belangrijk zo snel mogelijk uw dierenarts in te schakelen, die dan twee dingen kan doen: hij laat de spiegel van het medicijn in het bloed testen om te kijken of dat misschien te hoog is, of hij kan andere medicijnen voorschrijven. Vaak is het echter zo dat zulke honden de juiste spiegel in het bloed hebben, maar ondanks dat niet reageren op de medicijnen, waardoor uiteindelijk toch voor een andere therapie wordt gekozen.

Zo'n andere therapie kan bestaan uit een van de volgende medicijnen:

  • Primidon
  • Epitard
  • Kaliumbromide
  • Valium
  • Overige middelen

 

Primidon (Mysoline) wordt in de lever omgezet tot fenobarbital, waarbij als reststof phenylethylmalonzuur (PEMA) overblijft. Deze reststof kan bij langer gebruik ernstige leverproblemen veroorzaken. Primidon wordt daarom ook alleen bij uiterste noodzaak gebruikt. Mocht uw dierenarts deze medicijnen voorschrijven, vraag hem dan in plaats van primidon fenobarbital voor te schrijven.

Epitard (slow-release fenytoïne) is een medicijn dat ontwikkeld is voor honden die niet goed op de gebruikelijke therapie van fenobarbital reageren. Het vertoont minder bijwerkingen dan fenobarbital.

Kaliumbromide (KBr) werd vroeger veelvuldig gebruikt en is waarschijnlijk het oudste anti-epileticum dat er bestaat. Dit medicijn heeft als nadeel een lang halfwaardetijd en heeft verscheidene bijwerkingen als duizeligheid, sedatie, emotionele stoornissen, constipatie en braken. Daardoor is het wat in onbruik geraakt toen fenobarbital op de markt kwam. Echter neemt het gebruik van dit middel de laatste tijd weer toe.

Valium (diazepam) is niet echt een anti-epilepticum. Het medicijn breekt een aanval af, maar voorkomt geen nieuwe. Daarom wordt Valium veelvuldig ingezet ter doorbreking van clusters (zie de pagina <valium protocol> en bij de behandeling van status epilepticus.

De overige medicijnen bestaan hoofdzakelijk uit humane produkten (valproïnezuur, carbamazepine, paramethadione, diphenylhydantoine) die bij de hond weinig tot niet effectief zijn wegens een te snelle halfwaardetijd.

 

 

Copyright © VETMED. All rights reserved.